Ο Εργκίν Αταμάν δεν κατάφερε να οδηγήσει στο τρίτο διαδοχικό Final Four την ομάδα των πρασίνων. Από την πλειοψηφία των οπαδών θεωρείται μεγάλη αποτυχία, ικανή να του στερήσει τη θέση του στον πάγκο του Παναθηναϊκού την επόμενη σεζόν.
Το onlyelnews.com θα αναλύσει την πορεία του Τούρκου προπονητή καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν, ώστε να λύσουμε πολλά ερωτήματα για το πώς ένα εκ των φαβορί κατάφερε να μείνει εκτός Final Four από την αξιόμαχη αλλά νεοφώτιστη Βαλένθια.
Υπάρχει μια εικόνα που θα μείνει από αυτή τη σεζόν. Δεν είναι το σκορ του 81-64. Δεν είναι το reverse sweep από το 2-0 σε 2-3. Είναι ο Αταμάν, στο ημίχρονο του Game 5, μπροστά στις κάμερες, να αναφέρει ότι: «Με τον Σορτς στο παρκέ παίζουμε τέσσερις εναντίον πέντε στην επίθεση». Για έναν παίκτη που έχει ένα από τα πιο ακριβά συμβόλαια στην ομάδα, τον οποίο ο ίδιος επέλεξε. Αυτή η σκηνή είναι η σύνοψη όλης της χρονιάς. Αν θέλουμε να μιλήσουμε σοβαρά για τον Αταμάν της φετινής χρονιάς, πρέπει να ξεκινήσουμε από εκεί. Από τη στιγμή που ο προπονητής αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι ίσως είναι ο ίδιος το πρόβλημα, αδυνατώντας να διαχειριστεί αυτό το ρόστερ.
Ο Παναθηναϊκός φέτος διοργάνωνε το Final Four στο Telekom Center Athens. Είχε ρόστερ με κόστος που ξεπερνά τα 30 εκατομμύρια ευρώ. Είχε προβάδισμα 2-0 στη σειρά απέναντι στη Βαλένθια που τερμάτισε δεύτερη στην κανονική περίοδο, αλλά εμφανώς πιο αδύναμη σε επίπεδο προσωπικοτήτων και εμπειρίας. Κατάφερε όμως να γίνει το πρώτο θύμα reverse sweep σε playoffs Euroleague, χάνοντας τρία σερί ματς, εκ των οποίων δύο εντός έδρας. Σε μια από τις πιο «καυτές» έδρες της διοργάνωσης. Μία έδρα που λίγα χρόνια πίσω θεωρούνταν «κάστρο». Αυτό δεν είναι ατυχία. Δεν είναι κακή βραδιά. Δεν είναι μόνο διαιτησία. Είναι κυρίως προπονητική αποτυχία, λαμβάνοντας υπόψιν την εικόνα του Παναθηναϊκού όλη τη σεζόν.
Η εικόνα του Τι Τζέι Σορτς φέτος δεν δικαιολογείται για παίκτη της ποιότητας του και του συμβολαίου του. Ο τρόπος όμως που τον διαχειρίστηκε ο Αταμάν είναι αδιανόητος για προπονητή αυτού του επιπέδου. Δημόσιο «άδειασμα» στο ημίχρονο του πιο σημαντικού ματς της χρονιάς. Μια τέτοια συμπεριφορά, που στο παρελθόν έχει ξανά ο Τούρκος προπονητής, δεν είναι παρακίνηση αλλά καθαρή απαξίωση.
Για πρώτη φορά στην καριέρα του Αταμάν στον πάγκο του Παναθηναϊκού η ομάδα μένει εκτός Final Four και για πρώτη φορά ο Τούρκος προπονητής έχασε Game 5. Ο αποκλεισμός αυτός θα μπορούσε να έρθει με πολλούς τρόπους, καθώς στον αθλητισμό η ήττα είναι μέσα στο πρόγραμμα. Ο τρόπος όμως που ήρθε είναι αυτός που του δίνει «πικρή γεύση». Ο Παναθηναϊκός παρουσιάστηκε ως μια ομάδα χωρίς σαφές πλάνο, χωρίς διακριτούς ρόλους, χωρίς ψυχραιμία και κυρίως με έναν προπονητή που δεν κατάφερε να αξιοποιήσει τις δυνατότηες του ρόστερ ούτε στο ελάχιστο.
Από τον Δεκέμβρη κιόλας οι προειδοποιητικές καμπάνες χτυπούσαν. Τέσσερις σερί ήττες (Παρί, Φενέρμπαχτσε, Ολυμπιακός, Παρτιζάν) και ροτέισον που έδειχνε σύγχυση και έλλειψη πλάνου. Η εικόνα ήταν ξεκάθαρη: ένας προπονητής που, ενώ είχε ποιοτικούς παίκτες, αδυνατούσε να τους αξιοποιήσει.
Ο Παναθηναϊκός έχει ίσως το βαθύτερο ρόστερ της EuroLeague, με παίκτες υψηλού επιπέδου σε όλες τις θέσεις. Παρ’ όλα αυτά, ο Αταμάν σε όλη τη σεζόν, πάλευε με ροτέισον 7-8 παικτών, εξαντλώντας κορυφαίους όπως ο Σλούκας και ο Ναν σε παιχνίδια του ελληνικού πρωταθλήματος.
Ο Αταμάν παραμένει σπουδαίος προπονητής, κανείς δεν αμφισβητεί τα τρόπαια που έχει κατακτήσει. Η φετινή σεζόν όμως δεν είναι ατύχημα. Είναι αποτέλεσμα ενός προπονητικού στιλ που έδειξε τα όριά του τη στιγμή που χρειάστηκε να εξελιχθεί. Το ερώτημα δεν είναι αν ο Αταμάν είναι ικανός. Είναι αν είναι διατεθειμένος να αλλάξει και να χρησιμοποιήσει το ρόστερ που έχει. Αν δεν αλλάξει, η σχέση του με τον Παναθηναϊκό έχει μπει σε αντίστροφη μέτρηση. Στο Final Four της Αθήνας, ο Παναθηναϊκός θα είναι οικοδεσπότης. Όχι όμως φιλοξενούμενος του παρκέ. Αυτή είναι η μεγαλύτερη αποτυχία της φετινής σεζόν και βαραίνει, κατά κύριο λόγο, έναν άνθρωπο.